Chleb i piwo z epoki kamiennej
Zarówno chleb, jak i piwo otrzymuje się ze zboża. W epoce kamienia chleb wyrabiano z dzikiej pszenicy i jęczmienia. Piwo mogło początkowo stanowić produkt uboczny wypieku chleba i nie wiadomo, czy zboże zaczęto uprawiać ze względu na chleb, czy na smak piwa. Kamienne moździerze, tłuczki i żarna odnalezione wśród starożytnych wykopalisk sugerują, że ludność Bliskiego Wschodu robiła coś w rodzaju przaśnego chleba czy zacieru na dzikim zbożu jeszcze przed wynalezieniem ceramiki. W dzikim zbożu trudno oddzielić jadalne ziarno od plew - zewnętrznej otoczki. Archeolodzy przypuszczają, że człowiek już dawno temu nauczył się oddzielać plewy, wysuszając ziarno na gorących kamieniach, jednocześnie w nie uderzając. Zmieszanie wysuszonego ziarna z wodą dawało jadalną papkę. Nie wysuszone ziarno prawdopodobnie namaczano i pozostawiano na pewien czas, by skiełkowało. Naturalne drożdże, być może, fermentowały alkohol, jaki powstawał w tym procesie. Pierwszymi ludźmi, którzy według naszej wiedzy uprawiali zboże, byli przedstawiciele kultury natufskiej, żyjący w pobliżu góry Karmel na północy dzisiejszego Izraela. Badania brytyjskiego archeologa dr Romany Unger-Hamilton w 1988 r. wykazały, że używali krzemiennych sierpów do żęcia uprawianych już 13 tys. lat temu pszenicy i jęczmienia. Odnalazła ona sierpy z rysami od pyłu, co dowodzi, że plony zbierano na nie zachwaszczonym polu, a nie pośród naturalnej roślinności, gdzie pył nie występuje.