Jak powstała Wielka Piramida
Istniejące od ponad czterech tysięcy lat piramidy w Gizie uchodzą za jeden z cudów świata. Najbardziej zadziwia fakt, iż zostały wzniesione za pomocą najprostszych tylko narzędzi - nawet koła zaczęto używać w Egipcie dopiero w kilkaset lat po ich wybudowaniu. Wzniesiono je jako grobowce trzech faraonów, których już za życia uważano za bogów. Pierwsza i największa, zwana Wielką Piramidą, była pomnikiem faraona Chufu (po grecku Cheopsa), który panował od około 2590 do 2567 r. p.n.e. Wysokość Wielkiej Piramidy sięga 146 m, podstawa zajmuje 5,3 ha. Zbudowano ją z ok. 2 300 tys. kamiennych bloków, każdy wagi ponad dwie i pół tony (niektóre ponad 151); granitowe elementy sufitu grobowej komory Cheopsa ważą nawet po 50 ton. Dopiero niedawno, po wielu wypadkach, zabroniono turystom wspinać się na szczyt Wielkiej Piramidy, mimo że tylko wchodząc po zboczu można ocenić rozmiary kamiennych bloków, które tworzą gigantyczne schody o stopniach wysokości dużego stołu. Pierwotnie piramidy miały gładką okładzinę wapienną, użytą później do innych budowli. Piramidy wzniesione są na niewielkim wzgórzu, na litym podłożu. Stercząca w pobliżu skała tworzy dolną partię wielkiego Sfinksa. Dzisiaj obrzeża Kairu dochodzą niemal do podnóża piramid, kiedy jednak budowle te powstawały, dookoła była jedynie pustynia. Robotnicy mieszkali na miejscu budowy; transport odbywał się na grzbietach osłów, barkach ludzi bądź na płozach. Najwcześniejsza egipska piramida, wzniesiona w Sakkarze ok. 2660 r. p.n.e., była budowlą schodkową. Pierwszą piramidę o gładkich ścianach kazał wybudować ojciec Cheopsa w północnym Dahszur. Jednakże piramidy w Gizie były czymś tak wyjątkowym, że Diodor Sycylijczyk, historyk grecki (I wiek p.n.e.), twierdził, iż "piramidy... ogromem pracy i doskonałością konstrukcji zadziwiają i trwożą tych, którzy na nie patrzą".